Sınırlara gidip gelmeler intihara dőnűştű. Hala nasıl katlanıyorum bunca acıya? Neden? Ne adına? Peki ama nasıl katlanabiliyorum?

Kopsa ya bűtűn iplerim.
Bitse…
Ağlasam.
Yerli yersiz gűlsem.
Bűtűn değerler yitirse değerlikliklerini.
Çekilsem çok kőşegenli kuytulara.
Kimi gűn başım dizlerimde saatlerce.
Kimi gűn aynı gizil melodi eşliğinde dans etsem sokaklarca.

Koy resmi rapolarla onaylansın adım.
Chekov da değildi desinler, Van Gogh da.
Sıradandı diye geçsin tutanaklara…

Advertisements