Bugűn Kierkegaard’ın gűnlűğűnde bir ben gőrdűm. Şőyle diyordu,
“Dűzgűn burnum, gűzel gőzlerim, kűçűk ayaklarım için sevmedi beni. Űstűn zekam için de değildi. O yalnızca beni sevdi fakat yine de anlamadı beni”

Sen beni anlıyor musun?

Advertisements