You are currently browsing the tag archive for the ‘Rol modeller’ tag.

Iyi ki varsın. Varoluşuna ilişkin hiç bir şüpheyi barındırmıyor oluşum bunu praxis üzeri bir teoriye çıkarıyor. Bu aynı zamanda benim de varoluş sebebim oluyor. Öyle gülme. Bütün varoluşların ve varlığın timeline aşkı koyan ne ilkim ne de son. Yeni bir coğrafyayı keşfeder gibi bunları söyleyip durmam bunların bu günlerde unutulmuş olmasındandır.

Heraklitos’un ırmağı çok hızlı akıyor. Her şey çok hızlı değişiyor. Bukelmun karekteristik özelliğini insanlara bırakmış durumda. Yetişemiyorum. Yakalayamıyorum. Bu sürat her şeyi bulanıklaştırıyor ve kafaları insanların kısa devre yapıyor. Metalik çığlıklar…

Modeller yıkılıyor. Insanlar modelsiz yaşamak zorunda bundan böyle. Kendileri olmaktan başka olasılıkları yok. Harika bir gelişme bu sosyal evrim açısından. Modeller abartılmış ideallerdi hep. “Olması gereken”lerdi. Bu olan’ı görmede illizyonlar yaratıyordu.

Modellerin yanısıra kurtarıcılardan da umut kesiliyor. Kurtarıcılar bile kendilerini kurtarma çabasına girmişler. Ancak hala insanlar her tufanda bir Nuh bekleme eğilimindeler. Oysa Nuh mytosundan bu yana bu hep böyle olmuş diye bundan sonra da böyle olması gerekmiyor. Ve hala kimseler Nuh’un bir gemi armatörü olduğuna da inanmak istemiyor.  Nuh gemileri dolar karşılığında kiralıyor. Çok kültürlü toplumun temellerini atmak için gemiyi ne de güzel dizayn etmişti. Onca uğraşmasına rağmen başarıyı yakalayamadı; insanlar hayvanlarla anlaşıyor ama birbiriyle anlaşamıyorlar. Geçenlerde de Ağrı dağı seferlerinin yeterince kar getirmediğinden önümüzdeki sezon Bursa Uludağ’a seferler duzenleyeceğinden söz ediyordu.

Tek olasılık kaldi sıradan insana. Herkes kendi kendinin Nuh’u olmak zorunda…

Advertisements